Tebliğname No: KYB - 2015/312010
Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık A.. G..’nün, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar hapsen tazyik cezası ile cezalandırılmasına dair Demre İcra Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/76 esas, 2014/86 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Demre Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2015 tarihli ve 2015/4 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/09/2015 gün ve 59033 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2015 gün ve KYB. 2015-312010 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanunla değişik 340. maddesinde yer alan, “111. madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir. Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda borçlu-sanık hakkında Demre İcra Müdürlüğünün 2012/72 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen takip sırasında, 06/03/2012 tarihinde icra dairesine alacaklı vekili ile birlikte gelen sanığın hesaplanan ödeme planındaki taksitleri ödemeyi taahhüt etmesini müteakip, 15/11/2013 tarihli taksitini ödemediğinden bahisle alacaklı vekili tarafından yapılan şikayet nedeniyle sanığın Demre İcra Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2014/14 Esas, 2014/20 sayılı kararı ile 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırıldığı, verilen hapsen tazyik kararının infaz edilip edilmediği araştırılmadan toplam 6 aya kadar hapsen tazyik kararı verilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verildiğinden itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Demre Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2015 tarihli ve 2015/4 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.