Tebliğname No : KYB - 2015/22813
4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun'a aykırılık eyleminden O.. TV-O... Radyo ve Televizyon Yayıncılık A.Ş.’nin, aynı Kanun'un 5/4. maddesi gereğince 73.263,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun 20/08/2013 tarihli ve 84 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 17. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 tarihli ve 2013/288 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2014/47 değişik iş sayılı kararı sonrası yargılamanın yenilenmesi istemine yönelik itiraz sebepleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 268/2. maddesi gereğince evrakın gönderilmesine ilişkin Ankara 17. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/02/2014 tarihli ve 2013/288 değişik iş sayılı kararını müteakip, karar verilmesine yer olmadığına dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli ve 2014/118 değişik iş sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 13/01/2015 gün ve 2640 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2015 gün ve KYB.2015-22813 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
I-Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2014/47 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede,
1-6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun’un 32. maddesi 2. Fıkrası “8 inci maddenin birinci fıkrasının diğer bentleri ile ikinci ve üçüncü fıkralarında ve bu Kanunun diğer maddelerinde belirlenen ilke, yükümlülük veya yasaklara aykırı yayın yapan medya hizmet sağlayıcıları uyarılır. Uyarının ilgili kuruluşa tebliğinden sonra ihlalin tekrarı hâlinde medya hizmet sağlayıcıya ihlalin ağırlığı ve yayının ortamı ve alanı göz önünde bulundurularak, ihlalin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt ticari iletişim gelirinin yüzde birinden üçüne kadar idari para cezası verilir. İdarî para cezası miktarı, radyo kuruluşları için bin Türk Lirasından, televizyon kuruluşları ve isteğe bağlı medya hizmet sağlayıcıları için onbin Türk Lirasından az olamaz’’ hükmü doğrultusunda itiraz eden kuruluşun daha önce uyarıldığına dair dosyada bir delil bulunmadığı, uyarıların muhatap kuruluşa ulaşmasından sonra cezaya konu yayının devamı halinde ceza uygulamasının mümkün olabileceği, davalı idarenin İlgili Kanun’un bu maddesine uygun davranmadığı,
2-4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun’un 3/6 maddesinde yer alan “Televizyonda yayınlanan programlarda, filmlerde, dizilerde, müzik kliplerinde, reklam ve tanıtım filmlerinde tütün ürünleri kullanılamaz, görüntülerine yer verilemez" aynı Kanun’un eylemin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5/4 maddesine göre “3 üncü maddenin altıncı fıkrasındaki yasağın görsel yayın yoluyla ihlal edilmesi halinde; yerel yayın yapan kuruluşlar, bin Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar, bölgesel yayın yapan kuruluşlar, beşbin Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar, ulusal yayın yapan kuruluşlar, ellibin Türk Lirasından yüzbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır. Bu cezaya karar vermeye Radyo ve Televizyon Üst Kurulu yetkilidir” maddeleri gözetildiğinde itirazcı kuruluşun 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun’un 3. maddesinde tanımlanan ulusal yayın kapsamında nüfusunun %70 ine ulaştığına ve karasal yayın ruhsatı olduğuna dair dava dosyasına sunulan delil olmadığı, bu nedenle itiraz eden kuruluşa ulusal yayın kapsamında ceza verilmesinin kanuni dayanağının olmadığı gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,
II- Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli ve 2014/118 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." şeklindeki düzenleme karşısında yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı değerlendirmesi ilk kararı veren Ankara 17. Sulh Ceza Mahkemesince yapılması gerekirken anılan Mahkemece yargılamanın yenilenmesi isteminin 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 268/2. maddesine göre, itiraz yolu şeklinde değerlendirilmek sureti ile doğrudan dosyanın gönderildiği Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararların kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin (I) no'lu bölümünün 1 no'lu paragrafında belirtilen düşünceye yönelik yapılan incelemede;
4207 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “ Televizyonda yayınlanan programlarda, filmlerde, dizilerde, müzik kliplerinde, reklam ve tanıtım filmlerinde tütün ürünleri kullanılamaz, görüntülerine yer verilemez.” şeklindeki düzenleme ile unsurları belirtilen kabahat eyleminin yaptırımının anılan Kanun’un 5. maddesinin 4. fıkrasında düzenlendiği, anılan 5/4. maddenin eylem tarihinde yürürlükte bulunan 3 üncü maddesinin altıncı fıkrasındaki yasağın görsel yayın yoluyla ihlal edilmesi halinde; yerel yayın yapan kuruluşlar, bin Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar, bölgesel yayın yapan kuruluşlar, beşbin Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar, ulusal yayın yapan kuruluşlar, ellibin Türk Lirasından yüzbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır. Bu cezaya karar vermeye Radyo ve Televizyon Üst Kurulu yetkilidir” hükmü uyarınca idari yaptırımı uygulayacak makamın Radyo ve Televizyon Üst Kurulu olduğunun belirtildiği, bu atıf dışında 6112 sayılı Kanun’un uygulanacağına dair başkaca bir düzenlemenin bulunmadığı, 4207 sayılı Kanun’un 3/6. maddesinde düzenlenen eylemin işlenmesi halinde idari yaptırımın Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından 4207 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenip uygulanacağının anlaşılması karşısında 6112 sayılı Kanun’un 32. maddesinin 2. fıkrasının olayda uygulama yeri bulunmadığı cihetle, bu yöndeki kanun yararına bozma içeriğindeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin (I) no'lu bölümünün 2 no'lu paragrafında belirtilen düşünceye yönelik yapılan incelemede;
4207 sayılı Kanun’un eylem tarihinde yürürlükte olan ve yukarıda anılan 5. maddesinin 4. fıkrası uyarınca aynı Kanun’un 3. maddesinin 6. fıkrasında düzenlenen eylemlerin tespiti halinde yayın kuruluşunun ulusal, bölgesel veya yerel yayın yapması hallerine göre farklı miktarlarda idari para cezalarının belirlendiği, buna karşın anılan Kanun’da ulusal, bölgesel ve yerel yayın tabirinden ne anlaşılması gerektiğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, bu hususta ceza vermeye yetkili kurum olarak belirlenen Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun kuruluş, teşkilat, görev, yetki ve sorumluluklarının düzenlendiği 6112 sayılı Kanun’un “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinde düzenleme bulunduğu, anılan maddede ulusal yayının “Ülke nüfusunun asgarî yüzde yetmişine ve Üst Kurulca belirlenen yerleşim yerlerine karasal ortamdan ulaştırılan yayın hizmetini,” ifade ettiğinin belirtildiği, Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun eylem tarihininden sonra verdiği 27/11/2013 tarih ve (1) sayılı kararında, 6112 sayılı Kanunda yer alan “ulusal” ve “yerel yayın ” tanımlarının sadece karasal ortamda ulaştırılan yayın hizmetlerini kapsadığı, uydu ve kablo ortamlarından yapılan yayınların söz konusu tanımın içine girmediği sonucunun ortaya çıktığı belirtilerek 4207 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenlemenin 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrasındaki müeyyide sistemine uygun olarak düzenlenmesi yönünde kanun koyucuya öneri yapılmasının karar altına alındığı, anılan bu karardan sonra 10/09/2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun'un 111. maddesi ile yapılan yasal değişiklik ile 4207 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 4. fırkasının “3 üncü maddenin altıncı fıkrasındaki yasağın görsel yayın yoluyla ihlal edilmesi hâlinde, yasağa aykırı yayın yapan medya hizmet sağlayıcı kuruluşa ihlalin ağırlığı ve yayının ortamı ve alanı göz önünde bulundurularak, ihlalin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt ticari iletişim gelirinin yüzde birinden üçüne kadar idari para cezası verilir. İdari para cezası miktarı, on bin Türk lirasından az olamaz. Bu cezaya karar vermeye Radyo ve Televizyon Üst Kurulu yetkilidir.” şeklinde yeniden düzenlendiği, bu durumda eylem tarihindeki yasal düzenleme uyarınca karasal ortamda ulaştırılmayan yayın hizmetlerinin 4207 sayılı Kanun kapsamında ulusal yayın olarak değerlendirilemeyeceği ve kabahatli yönünden belirtilen idari yaptırımın bu nedenle uygulanamayacağı, ancak dosya kapsamına göre kabahatlinin karasal ortamda yayın hizmeti yaptığının anlaşılması nedeniyle 4207 sayılı Kanun'un eylem tarihinde yürürlükte olan ve yukarıda anılan 5. maddesinin 4. fıkrası uyarınca ceza tahakkuk ettirilmesi gerektiği anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2014/47 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun 20/08/2013 tarihli ve 84 sayılı kararı ile verilen 73.263,00 Türk Lirası idari para cezasının kaldırılmasına, kabahatlinin karasal ortamda yayın hizmeti yaptığının anlaşılması nedeniyle 4207 sayılı Kanun'un eylem tarihinde yürürlükte olan ve yukarıda anılan 5. maddesinin 4. fıkrası uyarınca yeniden değerleme oranı dikkate alınarak hesaplanan 1.463 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin (II) no'lu bölümünde belirtilen düşünceye gelince,
Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2014/47 değişik iş sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde bozulmuş olması nedeniyle, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli ve 2014/118 değişik iş sayılı kararının konusuz kalması karşısında, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy