Tebliğname No : 11 - 2013/321752
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/07/2013
NUMARASI : 2010/559 (E) ve 2013/583 (K)
SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanıklar M.. Ş.. ve L.. T.. hakkında ''2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
II- Sanık M.. Ş.. hakkında ''2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Ada İnşaat Hafriyat San. Ltd. Şti'nin ortağı olan sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia edildiği olayda; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek şirketi 2006 yılında açık kimlik ve adresini hatırlamadığı iki kişiden satın aldığını, ancak bu şahısların şirketin defter ve belgelerini teslim etmeden ortadan kaybolduklarını savunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi,
dosya içine düzenlendiği iddia edilen faturaların konulmadığının anlaşılması karşısında, suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, faturalar üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılması ve faturaraları kullanan firma yetkilileri dinlenerek suça konu faturaları kimden ve hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık M.. Ş..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanık L.. T..'a da teşmiline, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy