MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında 2004 sayılı Kanun'un 332 ve 333/a maddelerine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında 2004 sayılı Kanun'un 331. maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;
a-)Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde sanığın alacaklıyı zarara sokmak kastıyla İstanbul Kültür Üniversitesinden olan alacağını 15/09/2011 tarihinde ... AŞ.’ye temlik ettiğini bildirerek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ile ...AŞ. arasında alacak-borç ilişkisinin nereden kaynaklandığı ve bu temlikname nedeniyle ...AŞ’ye ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılıp tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
b-)Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde ayrıca sanık hakkında yapılan İstanbul 36. İcra Müdürlüğünün 2011/29452 Esas ve İstanbul 18. İcra Müdürlüğünün 2011/15386 Esas sayılı icra takip dosyalarının muvazaalı olduğunu bildirmesi karşısında bu takiplerin gerçek bir borç ilişkisine dayalı olup olmadığı araştırılıp tartışılmadan, sanığın daha sonradan İstanbul Kültür Üniversitesini ibra etmesinin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla olup olmadığı tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.