MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanık hakkında dikiliden ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olmasına göre, sanığın kuru karaçam ve kuru meşe sırıkları ile çadır kurmuş olması, kesildiği iddia olunan ağaçların dip kütüklerinin tespit edilememesi, sanık tarafından dikiliden ağaç kesildiğine dair dosya kapsamında bir delil bulunmaması ve sanığın çalıları topladığı yönündeki savunmaları karşısında, eylemin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında kalan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı; sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik dikkate alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suçun işlendiği 04/05/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş; sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanığın 6831 sayılı Kanun'un 76/a maddesi kapsamında kalan orman alanında geçici olarak konaklamak amacıyla çadır kurmak eyleminin, 6831 sayılı Kanun'un 110/1. maddesi gereği kabahat niteliğinde olup idari para cezasını gerektirdiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi gereğince kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın geçici çadır kurma eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 110/1. maddesi kapsamında kabahat nev’inde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,
Bozmayı gerektirmiş; sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 23/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.