Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...'nun, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Ünye ( İcra Ceza ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/01/2016 tarihli ve 2015/72 esas, 2016/8 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 04/08/2016 gün ve 6064 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2016 gün ve KYB.2016-331733 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık ..., borçlu şirket adına 11/09/2015 tarihinde ödeme taahhüdünde bulunulmuş ise de, Ünye Ticaret Sicili Müdürlüğünün 11/04/2015 tarihli ve 2/298 sayılı yazısına göre, borçlu şirketi 03/03/2014 tarihinden itibaren sanık ...'nun değil, ... isimli bir başka kişinin tek başına temsil ve ilzama yetkili olduğunun anlaşıldığı, buna göre taahhüt tarihinde sanığın borçlu şirketin yetkilisi olmaması karşısında borçlu sıfatı da bulunmadığı ve sanık tarafından verilen ödeme taahhüdünün geçerli olmayacağı cihetle, beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden, Ünye ( İcra Ceza ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/01/2016 tarihli ve 2015/72 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 15/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.