Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 15 gün süreyle tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Karamürsel (İcra Ceza) Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 15/02/2016 tarihli ve 2016/4 esas, 2016/2 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/03/2016 tarihli ve 2016/42 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/07/2016 gün ve 94660652-105-41-5066-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2016 gün ve KYB.2016/327480 sayılı ihbarnamesi ile Daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
1- 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 340. maddesinde yer alan, "111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir." şeklindeki hüküm karşısında sanığın 15 gün süreyle tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde,
2- 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 21/10/2015 tarihli taahhütnamede toplam faiz olarak 53,02 Türk lirası belirtilmiş ise de, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Kanun yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/03/2016 tarihli ve 2016/42 Değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli (sanık) hakkında verilen tazyik hapsinin kaldırılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.