Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul 13. İcra Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2014/177 esas, 2015/30 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/07/2016 gün ve 4008 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2016 gün ve KYB.2016-323173 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; borçlu şirket hakkında Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/321 esas sayılı dosyasında 11/06/2014 tarihinde iflasın ertelenmesine kadar “borçlu aleyhine 6183 sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiç bir takip yapılamayacağı ve evvelce başlamış takiplerin duracağına ilişkin” ihtiyati tedbir kararının verilmesi karşısında, söz konusu taahhüdün takibin durduğu bir tarihte verilmesi nedeniyle geçersiz olduğundan, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul 13. İcra Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2014/177 esas, 2015/30 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy