Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarihli ve 2013/957 Esas, 2014/104 sayılı kararı ile yine aynı sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarihli ve 2014/1084 Esas, 2014/1484 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 17/11/2014 tarihli ve 2014/141 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 31/07/2016 gün ve 94660652-105-07-4589-2016-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02/09/2016 gün ve KYB.2016-333621 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Dosya kapsamına göre, sanığın Alanya 2. İcra Müdürlüğünün 2012/9339 Esas sayılı icra takip dosyasında borçlu olduğu, 12/02/2013 tarihli haciz esnasında borcun tamamını 30/04/2013 tarihinde ödeyeceğinden bahisle taahhütte bulunduğu, ancak taahhüdü ihlal etmesi üzerine Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarihli ve 2013/957 Esas, 2014/104 sayılı kararı ile tazyik hapsi ile cezalandırıldığı ve karar itiraz edilmeksizin kesinleştiği, daha sonra 14/05/2014 tarihinde yine haciz esnasında bu kez borcun tamamını 14/06/2014 tarihinde ödeyeceğinden bahisle ikinci kez taahhütte bulunduğu, ancak taahhüdü yine ihlal etmesi üzerine bu kez de Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarihli ve 2014/1084 Esas, 2014/1484 sayılı kararı ile tazyik hapsi ile cezalandırıldığı ve sanığın bu karara yönelik itirazının da reddedildiği anlaşılmış ise de,
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16-188 Esas, 2009/205 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere aynı borç ilişkisi nedeniyle toplam tazyik hapsi miktarı 3 ayı geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde iki kez 3 aya kadar tazyik hapsine karar verilmesinde,
2- 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, somut olayda aynı icra takip dosyasında verilen 12/02/2013 tarihli ve 14/05/2014 tarihli iki ayrı taahhütnamede de taahhüt tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek faiz konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan her iki taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Kanun yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 13/02/2014 tarihli ve 2013/957 Esas, 2014/104 sayılı kararı ve 17/11/2014 tarihli ve 2014/141 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli (sanık) hakkında verilen her iki dosyadaki tazyik hapsinin kaldırılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy