MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık müdafi tarafından sunulan mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden sanık ve müdafinin yokluğunda yargılamaya devam olunarak savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre ise;
1-İddianamede 7258 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılması talep edilmiş olunmasına karşın, CMK' nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hakkında aynı yasanın 6495 sayılı Kanunun 3. Maddesi ile değişik 5/1-b maddesi uyarınca cezaya hükmedildiği gibi, anılan Kanun'un 5/1-b maddesinin 02.08.2013 tarih, 28726 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve aleyhte düzenleme getiren hüküm uyarınca sanığın cezalandırılmalarına karar verilmesi,
2-UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında; Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2014 tarih ve 2013/793 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/34274 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında; Anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.