Orman emvali nakletme suçundan sanık ...'nin, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 720,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun’un 231/8. maddesine göre 5 yıl süre ile denetime tabî tutulmasına dair Kargı Sulh Ceza Mahkemesinin 31/01/2013 tarihli ve 2012/124 Esas, 2013/52 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/03/2016 gün ve 14751 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2016 gün ve KYB. 2016-109524 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Kargı Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın eyleminin yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme ve orman emvali nakletme suçlarına vücut verdiği gerekçesiyle yapılan yargılama sonunda, yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan beraatine, orman emvali nakletme suçu yönünden ise 720,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık hakkındaki beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 26/05/2015 tarihli ve 2015/1045 Esas, 2015/1947 sayılı ilamı ile beraat hükmünün "11/05/2012 tarihli suç tutanağında sanığın ağaçları evinin önündeki asmanın altına koymak için kestiğini beyan etmesi ve suç tutanağını imzalaması, imzacı tanık Duran Baş'ın 16/10/2012 tarihli keşifte alınan beyanında, sanığın emvalleri yolun alt tarafından kestiğini kendilerine söylediğini belirtmesi, 26/10/2012 tarihli bilirkişi raporunda, emvallerin temin edildiği sahadaki dip kökler ile yediemine alınan emvalin birbiri ile uygun özelliklere sahip olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın eyleminin bir bütün olarak yakacak emval veren ağaç kesme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" şeklindeki gerekçelerle bozulmasına karar verildiğinden, sanığın eyleminin bir bütün olarak yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçuna vücut verdiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde orman emvali nakletme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Orman alanından izinsiz olarak kestiği emvali naklederken yakalanan sanık hakkında TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sadece en ağır cezayı içeren 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesinde düzenlenen kaçak orman emvali kesmek suçundan hüküm kurulması gerekirken, bu suçun yanında ayrıca 6831 sayılı Kanunun 108. maddesinde düzenlenen kaçak orman emvali nakletmek suçu hakkında da sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kargı Sulh Ceza Mahkemesinin 31/01/2013 tarihli ve 2012/124 esas, 2013/52 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında kaçak orman emvali nakletmek
suçundan verilen Kargı Sulh Ceza Mahkemesinin 31/01/2013 tarihli ve 2012/124 esas, 2013/52 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.