5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un ek 5/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2009 tarihli ve 2008/343 Esas, 2009/170 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hakkında verilen hükmün açıklanmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 24/09/2013 tarihli ve 2013/123 Esas, 2013/473 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26/01/2016 gün ve 7994 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/02/2016 gün ve KYB.2016-50064 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
... Asliye Ceza Mahkemesince dosya üzerinden yapılan değerlendirme sonucunda bir hüküm kurulmaksızın yalnızca ilk hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir. ” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra denetime olanak sağlayacak şekilde hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, ilk hükmün açıklanması şeklinde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 12.02.2016 ve 2016/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemine konu karar, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun Ek 5/1. maddesi uyarınca verilen hükme ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.