Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar hapsen tazyikine ilişkin İstanbul 22. İcra Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli ve 2016/71 esas, 2016/235 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 05/01/2017 gün ve 94660652-105-34-14262-2016-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2017 gün ve KYB.2017-3259 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
Sanığın İstanbul 34. İcra Müdürlüğü'nün 2014/29500 esas sayılı takip dosyasında, 16/12/2015 tarihli ödeme taahhüdünü ihlal etmesinden dolayı 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince 3 aya kadar hapsen tazyikine ilişkin İstanbul 21. İcra Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/977 esas, 2016/380 sayılı karar verdiği gözetilmeden, sanık hakkında aynı borç nedeniyle açılan ikinci davanın, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarih ve 2009/16. HD-188 - 205 E. K. sayılı kararında belirtildiği üzere; borçlu sanığın aynı borç kapsamında yapmış olduğu taahhüdü nedeniyle , İstanbul 21. İcra Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2015/977 esas, 2016/380 sayılı kararı ile verilmiş 3 aya kadar tazyik hapsi cezasının bulunduğu cihetle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul 22. İcra Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli ve 2016/71 esas, 2016/235 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı borç nedeniyle açılan ikinci davanın, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesi gereğince reddine, 09/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy