5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’in aynı Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2017 tarihli ve 2016/70 esas, 2017/102 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 13/06/2017 gün ve 4456 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2017 gün ve KYB. 2017 / 39266 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Melih İletişim isimli işyerinin sahibi olan sanığın katılanın haberi olmaksızın kimlik bilgilerini kullanarak özel belge niteliğindeki GSM abonelik sözleşmesini sahte olarak düzenleyip üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği, kendisinin alt bayii olduğu, üst bayii olan ... Dağıtım isimli firmada da kendi işyerinin kaşesinin bulunduğu, ayrıca kendi işyerindeki sistemi üst bayiinin de gördüğü ve hat çıkarabildiği, ... Dağıtım elemanı olan... isimli şahsın bu hususlara ilişkin ... Dağıtım isimli işyerini şikayet ettiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanığın savunmasındaki gibi üst bayiilerin alt bayilerinin sistemlerine girerek onlar adına hat çıkarıp çıkaramadığı hususlarının GSM operatöründen sorulması ve dosya arasında bir dilekçe örneği bulunan ...'nın tanık sıfatıyla beyanının alınması, üst bayii yetkililerinin ifadelerinin alınarak gerekirse imza-yazı örnekleri alınıp abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların kimin el ürünü olduğuna ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.
Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.
26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.
Kanun yararına bozmaya konu dosyada, mahkemece Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine suçun vasıf ve mahiyetinin değiştirildiği, sanığa 5809 sayılı Kanun'un 56/4 maddesi göndermesiyle 63/10. maddesindeki suç tanımından hareketle TCK'nın 75. maddesine göre ön ödeme teklifi yapıldığı ancak sanığın bu teklifi kabul etmediği, neticeten mahkemece sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesi 2. cümlesi gereği 820 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü verildiği, kararın gerekçesinde; sanığın savunmasında yer aldığı üzere Aralık 2011 tarihinde alt bayilik işini bıraktığını, kendi kaşesini ve sisteme giriş şifresini diğer tüm bayilerin yaptığı gibi üst bayi olan ... Dağıtım AŞ'ye verdiğini ikrar etmesi, ... Dağıtım AŞ'nin dosyaya yansıyan dilekçesine göre elde edilen primden yararlanan şirketlerin alt bayiler olduğunu belirtmesi ve nihayet ...'den gelen yazı cevabında alt bayi olarak suç tarihinde faaliyette bulunan sanığın şirketinin görünmesi karşısında suça konu abonelik sözleşmesinin üst bayi tarafından sanığı zor durumda bırakmak amacıyla kötüniyetle yapıldığı savunmasına itibar edilmediği anlatılmakta, dolayısıyla mahkemece neden bozma ilamındaki delilerin toplanmadığı açıklanmaktadır.
Hal böyleyken, mahkemelerin maddi gerçekliğe ulaşması için toplamasını öngördüğü veya toplanmasının yargılamaya bir katkısı olacağını düşünmediği delillerin dosyaya celp edilip edilmemesine dair kararlarının, takdir yetkilerine bağlı olduğu, bu hususlarda kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, REDDİNE, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.