5187 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine dair, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2013 tarih, 2013/89 Esas, 2013/137 Karar sayılı hükümlerin katılan sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 18/04/2017 gün ve 2017/2800 Esas, 2017/3494 sayılı kararıyla;
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ...'in sorumlu müdür, sanık ...' ün sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı Posta Gazetesi'nin 12/03/2013 tarihli nüshasının 1. sayfasındaki haber içeriğinde, 18 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ...'un kimliklerinin açıklanması ve fotoğraflarının yayımlanması eyleminin birden fazla kişiye karşı tek fiille gerçekleştirilmiş olmasına rağmen; hükmolunan cezada TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırım yapılmamış olması,
2-6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 16 TL yargılama giderinin sanıklara yükletilmesine karar verilmiş olması,
3-Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289/1-g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; gazete sorumlu yazı işleri müdürü ve sorumlu yazı işleri müdürünün bağlı olduğu yetkili olan sanıklar hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin; ''sanıkların kişilik özellikleri ile yeniden suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaate varılamaması nedeniyle'' şeklindeki kabullerin gerekçe gösterildiği anlaşılmakta ise de, sanıkların yargılama sürecinde gözlemlenen ve dosyaya yansıyan kişilik özelliklerinin neler olarak kabul edildiği hususu ile mahkemeyi bu kabule götüren somut olguların neler olduğu karar yerinde temyiz denetimine imkân tanıyacak şekilde açıkça gösterilmeden belirtilen şekilde yetersiz gerekçe ile hüküm kurulmuş olması
Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/07/2017 gün ve KD-2016/273061 sayılı yazısı ile;
Somut olayda yerel mahkemece sanıklar hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gerekçe olarak 'sanıkların kişilik özellikleri ile yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaata varılamaması' gerekçe olarak gösterildiği anlaşılmıştır.
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde şartları ve kapsamı düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için;
1) Suça ilişkin olarak;
a- Yapılan yargılama sonucu hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezası olması,
b- Suçun Anayasanın 174. maddesinde güvence altına alınan inkılâp kanunlarında yer alan suçlardan olmaması,
2) Sanığa ilişkin olarak;
a- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
b- Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,
c- Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması,
d-Sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğine dair beyanının olmaması,
Şartlarının gerçekleşmesi gerekmektedir.
Bu haliyle yerel mahkemenin Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasının sanıklar hakkında yukarıda belirtilen gerekçeler doğrultusunda uygulanmamasının yasaya uygun olduğu, yüksek Yargıtay 19.Ceza Dairesince onanması gerektiği halde bozulmasına karar verilmesi nedeniyle aleyhe itiraz yoluna gidilmesi yönünde zaruret hasıl olmakla Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 18/04/2017 gün ve 2016/9151 Esas, 2017/3489 Karar sayılı kararına karşı aleyhe itiraz yoluna gidilmesi zaruret hasıl olmuştur.
SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
I-Dairenizin 18/04/2017 tarihli ve 2017/2800 (E) ve 2017/3494 (K) sayılı bozma kararı kaldırılarak, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2013 Tarih, 2013/89 Esas ve 2013/137 Karar sayılı kararının onanmasına karar verilmesi,
II-İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na TEVDİİ,
İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR:
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/07/2016 tarih ve 2016/219867 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan 6352 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,
2-Dairemizin 18/04/2017 tarih ve 2017/2800 esas 2017/3494 karar sayılı 3 nolu bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık ...'in sorumlu müdür, sanık...' ün sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı Posta Gazetesi'nin 12/03/2013 tarihli nüshasının 1. sayfasındaki haber içeriğinde, 18 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ...'un kimliklerinin açıklanması ve fotoğraflarının yayımlanması eyleminin birden fazla kişiye karşı tek fiille gerçekleştirilmiş olmasına rağmen; hükmolunan cezada TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırım yapılmamış olması,
2-6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 16 TL yargılama giderinin sanıklara yükletilmesine karar verilmiş olması,
Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.