5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 72. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2015/634 esas, 2017/123 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2017 gün ve 5373 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2017 gün ve KYB. 2017-65802 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun cezasının adlî para cezası olması ve uygulanan kanun maddesi nazara alındığında, 5237 sayılı Kanunun 75. maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunduğu, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 72. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2015/634 Esas, 2017/123 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, kararı veren mahkemece bozma gereği yeniden yapılacak yargılama sonucunda, sanık hakkında önceki hükümde belirlenmiş cezadan daha ağır olmamak üzere, yeniden bir hüküm verilmesine, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy