5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ....... ’ın anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.020,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair .... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/209 esas, 2017/314 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 29/11/2017 gün ve 10877 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2017 gün ve KYB. 2017/69037 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193/2. maddesinde “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı biçimde, sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nun "Sanığın yokluğunda duruşma" başlıklı 195. maddesi;
" (1) Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." hükmünü amirdir.
Sanığın üzerine atılı 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi göndermesiyle 63/10. maddesine aykırılık suçunun alt ve üst sınırı itibariyle sadece adli para cezasını gerektiren suçlardan olması karşısında, sanığa gönderilecek ve içerisinde iddianamenin yer aldığı duruşma davetiyesi üzerinde "gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edileceği" ihtaratı yazılı davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi şartıyla sanığın yokluğunda da duruşmaya devam edileceği değerlendirilmektedir.
Ancak uyuşmazlığa konu somut ceza dava dosyasında, içinde iddianamenin yer aldığı duruşma günü davetiyesinin, üzerine CMK'nun 195. maddesinde yazılı ihtarat yazılmak suretiyle doğrudan sanığın mernis adresine gönderildiği, tebliğ memurunun araştırması sonucu kimden öğrenildiği belli olmayan şekilde, muhatabın adresten taşındığı yazılmış olduğu, tebliğ evrakı doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına teslim edildiği, mahkemece ilk celse sanığın yokluğunda karar verildiği görülmektedir.
Hal böyleyken, gerek CMK'nun 195. maddesi gereği duruşmaya gelmemesi durumunda duruşmaya devam edileceği ihtaratının, gerekse tebligat içerisindeki iddianamenin, yani sanığın hangi suçla suçlandığının sanık tarafından öğrenildiğinin veya bilindiğinin kabulü için bu tebligatın usulüne uygun şekilde yapılması elzemdir.
UYAP sisteminde sanığın eski ve yeni mernis adresleri dışında, birçok yurt içi ikametgah adresinin bulunduğu, dosya kapsamında tebligat tarihinde hangi adresin mernis adresi olarak görüldüğünün belirlenmediği, öte yandan adresten sürekli şekilde taşındığı bilgisinin kim tarafından nasıl elde edildiğinin açık olmadığı, bir tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde yazılı usule uygun şekilde tebliğ edilebilmesi için öncelikle normal tebligat usulünün denenmesi, sonrasında ulaşılması imkansız ise muhatabın bu kez adrese dayalı nüfus sisteminde kayıtlı adresine tebligat yapılması gerekeceği anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin kabulüyle .... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/209 esas, 2017/314 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda yazılı bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucunda sanık aleyhine belirlenmiş cezadan daha ağır olmamak üzere yeni bir hüküm kurulmasına, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy