Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 6.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/01/2007 tarihli ve 2006/104 esas, 2007/50 sayılı kararının infazını müteakip hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin anılan Mahkemenin 07/07/2009 tarihli ve 2009/588 Esas, 2009/529 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/12/2016 gün ve 12561 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2017 gün ve KYB.2016-401630 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemine konu kararın; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay Yüksek (10). Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.