MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde, gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle Nüfus Müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenlerin cezalandırılacağı hükme bağlanmış olup, sanığın, aslında ... Köyü'nde ikamet etmeyen oğlu ... ile gelini ...'ı, Honaz İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne müracaat ile Menteşe Köyü'nde ikamet ediyorlarmış gibi bildirmekten ibaret eyleminin, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesine aykırılıktan mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
2-Suç tarihinin Honaz İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne sanık tarafından bildirimin yapıldığı "28/11/2008" olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında "07/10/2010" olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli (sanık) hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.