Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’nın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Ermenek İcra Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarihli ve 2017/29 esas, 2017/42 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne sanığın beraatine ilişkin mercii Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/116 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/03/2018 gün ve 94660652-105-70-13767-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2018 gün ve KYB.2018/28504 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, müşteki alacaklı vekili tarafından borçlu sanık aleyhine Ermenek İcra Müdürlüğünün 2017/101 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığı ve borçluya ödeme emri tebliğ edildiği, sanığın Mersin 5. İcra Müdürlüğü aracılığıyla 04/05/2017 tarihli ödeme taahhüdünden bulunduğu, alacaklı vekili tarafından taahhüdün kabul edildiği, ancak sanığın taahhüdünde belirttiği tarihte ödeme yapmaması sebebiyle alacaklı vekili tarafından şikâyette bulunulduğu, Ermenek İcra Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarihli kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine itirazı inceleyen mercii tarafından, taahhüdün icra müdürü huzurunda yapılmadığı, taahhütnamede icra müdürünün imzası bulunmadığı, alacaklı ve borçlunun üzerinde mutabık kaldığı bir taahhüt bulunmaması nedeniyle suçun oluşmadığından bahisle itirazın kabulüne ve sanığın beraatine karar verilmiş ise de, borçlu tarafından şartlarını taşıyan taahhütnamenin Mersin 5. İcra Müdürlüğü aracılığıyla Ermenek İcra Müdürlüğüne gönderilmesi ve alacaklı vekili tarafından kabul edilmesi karşısında, itirazın reddi ile usulüne uygun olarak düzenlenmiş taahhüde uymayan borçlu sanığın tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/116 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.