Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344/1. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair İstabul 19. İcra Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/442 esas, 2017/646 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 20. İcra Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2018/6 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/04/2018 gün ve 94660652-105-34-4458-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2018 gün ve KYB.2018/33893 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Her ne kadar borçlu sanık hakkında İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2016/43609 sayılı takip dosyası ile cari alacak niteliğindeki nafaka borcunu ödemediğinden bahisle müştekinin şikâyette bulunulması üzerine, nafaka hükümlerine uymamak suçundan İstanbul 19. İcra Ceza Mahkemesinde görülen davada mahkemesince duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin sanığın İstanbul 16. Aile Mahkemesinde görülen dosyasında avukatı olarak bulunan ...'e tebliğ edildiği anlaşılmış ise de,
Somut olayda, davacı ... ile davalı ... arasında Şişli 2. Aile Mahkemesinin 04/11/2013 tarihli ve 2003/518 esas, 2003/237 sayılı boşanma kararının kesinleşmesini müteakip, davacı olan sanık tarafından nafakanın kaldırılması talebiyle açılan nafaka davasının İstanbul 16. Aile Mahkemesinin 18/10/2016 tarihli ve 2014/281 esas, 2016/659 sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve verilen kararın 24/01/2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, kararın kesinleşmesi ile davacı olan sanık ile vekili olan Av. ... arasındaki vekalet ilişkisinin sona erdiği, dosya kapsamı içeriğinden sanık ile vekili arasındaki vekalet sözleşmesinin devam ettiğine ilişkin her hangi bir kaydın da bulunmadığı, bu haliyle duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin sanığa çıkarılması gerekirken, vekillik ilişkisinin devam etmediği anlaşılan Av. ...'e çıkarılarak sanığın duruşmadan haberdar edilmeyip yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 20. İcra Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2018/6 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy