Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2016/1994 esas, 2017/403 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/04/2018 gün ve 94660652-105-07-2687-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2018 gün ve KYB.2018/33876 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği cihetle, Alanya 3. İcra Müdürlüğünün 2016/8475 sayılı icra dosyasında düzenlenmiş olan 11/10/2016 tarihli taahhütname ile takip öncesi faiz olarak takip sonrası işlemiş faiz olarak 8,18 Türk lirası ve işleyecek faiz olarak da 13,63 Türk lirası belirtilmiş ise de, bu faizlerin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda çelişki olduğu gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı, bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğu, ayrıca 2.000,00 Euro bedelli senet için 30/09/2016 tarihli takip talebi ile 1 Euro karşılığının 3,34 Türk lirası olarak belirlenmesi neticesinde asıl alacağın 7.187,89 Türk lirası olarak tespit edilmesine rağmen, anılan taahhütte 1 Euro karşılığının 3,42 Türk lirası belirlenmesini müteakip, asıl alacağın 7.333,85 Türk lirası olarak gösterilmesi suretiyle çelişkiye de neden olunduğu, dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Şikayete konu Alanya 3. İcra Müdürlüğü’nün 2016/8475 esas sayılı icra takip dosyasına sanığın 11.10.2016 tarihinde icra müdürlüğüne gelerek sürelerden feragat etmek suretiyle icra takibini kesinleştirdiği ve borcu ödemek için aynı tarihte ödeme taahhüdünde bulunduğu, 11.10.2016 tarihli taahhüt tutanağında, işlemiş faiz olarak gösterilen 8.18 TL’nin takip tarihi olan 30.09.2016 tarihi ile taahhüt tarihi olan 11.10.2016 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, işleyecek faiz olarak gösterilen 13,63 TL’nin de taahhüt tarihi olan 11/10/2016 tarihinden ödeme tarihi olan 01.11.2016 tarihine kadar işleyecek faiz olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığı, ayrıca yapılan icra takibinin döviz alacağına ilişkin olduğu ve tahsil tarihindeki döviz kuru üzerinden tahsili talebiyle yapıldığı, taaahhüt tarihinde euro kurunun 3,42 TL olması nedeniyle bir çelişki bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.