Orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içine yerleşilmesi suçundan sanık ...’nun, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi gereğince 321,20 Türk Lirası ağaçlandırma bedelinin sanıktan tahsiline dair Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli ve 2016/179 esas, 2016/698 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/04/2018 gün ve 4913 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB. 2018/37164 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
6831 sayılı Kanun’un 114. maddesinde yer alan “ Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur. 112 nci maddenin son fıkrası hükmü bu madde için de aynen uygulanır. (Ek fıkra: 23/01/2008-5728 S.K./221.mad) Bu Kanun'un 112 ve 113 üncü maddeleri ile bu madde hükümleri uyarınca açılacak tazminata ve ağaçlandırma giderine ilişkin davalar hukuk mahkemesinde görülür. Bu davalarda orman idaresi harçtan muaftır.” şeklindeki düzenleme ve benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 07/06/2017 tarihli ve 2017/3249 Esas, 2017/5363 Karar sayılı ilamın da belirtildiği üzere, 6831 sayılı Kanun'un 112, 113 ve 114. maddelerinde düzenlenen zararın tazmini davalarının hukuk mahkemelerinde görülebileceği ve ceza mahkemelerinin şahsi hakların tazmini yönünde karar verme yetki ve görevinin bulunmaması karşısında, mahkemesince ağaçlandırma bedeli hususunda hukuk mahkemelerinde dava açma hakkının saklı tutulmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın aleyhine olacak şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli ve 2016/179 Esas, 2016/698 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.