Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'nın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair dair Niğde İcra Ceza Mahkemesinin 12/10/2017 tarihli ve 2017/745 Esas, 2017/1042 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/272 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/05/2018 gün ve 94660652-105-51-1248-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2018 gün ve KYB.2018/49637 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-Müşteki vekilinin 04/07/2017 havale tarihli dilekçesi ile borçlu sanık hakkında ödeme taahhüdünü ihlal suçundan şikayetçi olması ve gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi kısmında borçlunun ödeme şartını ihlali suçundan sanığın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince mahkumiyetine hükmedildiği belirtildiği halde, anılan kararın hüküm fıkrasında nafaka borcunun ihlali suçundan sanık hakkında 2004 sayılı Kanun’un 344. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsine hükmolunarak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesinde;
2- Ödeme emrinde 3.486,34 Türk lirası asıl alacak, 375,06 Türk lirası işlemiş faiz ve 4,71 Türk lirası BSMV olmak üzere takip çıkışının 3.866,11 Türk lirası olarak gösterildiği, 18/05/2017 tarihli taahhütnamede ise ödeme emrindeki gibi asıl alacak miktarının 3.486,34 Türk lirası, icra takibinden önce işlemiş faizin 375,06 Türk lirası gösterildikten sonra BSMV miktarı belirtilmeksizin takip miktarının yine 3.866,11 Türk lirası gösterildiği ve daha sonra bir kez daha 5,15 Türk lirası BSMV eklenerek borçlu aleyhine hesaplama yapıldığı ve bu duruma da alacaklı tarafın kusurunun sebebiyet vermesi karşısında atılı suçun oluşmadığının gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Kanun yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/272 Değişik İş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, bozma sebebine göre bu aşamada kanun yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 25/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.