Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Kayseri 4. İcra Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/345 Karar sayılı; 19/07/2016 tarihli ve 2016/657 Esas, 2016/953 Karar sayılı; Kayseri 3. İcra Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/1067 Esas, 2016/54 Karar sayılı; Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2016/637 Esas, 2016/784 Karar sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 14/09/2018 gün ve 94660652-105-38-9547-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2018 gün ve KYB.2018-76876 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosyalar kapsamına göre; sanığın alacaklı DNDK Ayakkabıcılık Tic. San. Ltd. Şti. ve düzenleme tarihleri 30/03/2014, 30/04/2014, 30/06/2014 ve 30/07/2014 olan ve her biri 7.000,00 Türk lirası ödeme emrini içerir 4 adet bonoyu düzenlediği, alacaklı vekili tarafından Kayseri 7. İcra Müdürlüğünün 2014/15333, 2014/15332, 2014/15331 ve 2015/15330 esas sayılı dosyaları üzerinden kambiyo senetlerine mahsus takip yoluyla icraya konularak anılan İcra Müdürlüklerinin ödeme emirlerinin sanığa tebliğ edildiği ve her dört dosyadan da 04/09/2014 tarihli taahhütnamelerle sanığın borçlarını taksitler hâlinde ödemeyi taahhüt ettiği, borçlunun borçlarını taahhütnamelerde öngörülen sürelerde ödememesi nedeniyle alacaklı vekili tarafından yapılan şikâyetler üzerine borçlu sanık hakkında taahhüdü ihlâl suçundan açılan davalarda Kayseri 2., 3. ve 4. İcra Ceza Mahkemelerince her bir taahhüdün ayrı bonolara ilişkin olması nedeniyle ayrı ayrı her bir taahhüt için sanığın 3 aya kadar tazyik hapsiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın alacaklıya borçları nedeniyle 4 ayrı bono düzenleyerek verdiği, her ne kadar bonolarda mücerretlik ilkesi geçerli ise de, 2004 sayılı Kanun’un “Borçlunun ödeme şartını ihlâli halinde ceza” başlıklı 340. maddesinin "111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlâl eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir. Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez." hükmü karşısında 4 farklı düzenleme tarihini içeren bonolara konu borcun bir bütün olarak tarafları aynı olan tek bir borç olarak değerlendirilmesi gerektiği, nitekim ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16-188 esas, 2009/205 karar sayılı ilâmı ile, aynı borç ilişkisi nedeniyle toplam tazyik hapsi miktarının 3 ayı geçemeyeceğine karar verilmiş olması karşısında, yazılı şekilde sanığın her bir takip için ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 06.09.2016 tarihinde kesinleşen Kayseri 4. İcra Ceza Mahkemesinin 19/07/2016 tarihli ve 2016/657 Esas, 2016/953 Karar sayılı kararla verilen tazyik hapsinden sonraki Kayseri 3. İcra Ceza Mahkemesinin 28/01/2016 tarihli ve 2015/1067 Esas, 2016/54 Karar sayılı, Kayseri 4. İcra Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/345 Karar sayılı; 19/07/2016 tarihli ve 2016/657 Esas, 2016/953 Karar sayılı ve Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2016/637 Esas, 2016/784 Karar sayılı kararlarının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında yukarıda esas ve karar sayıları belirtilen ilamlarla hükmolunan tazyik hapislerinin kaldırılmasına, 15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy