Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Uzunköprü İcra Ceza Mahkemesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/192 Esas, 2017/479 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2018/22 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/09/2018 gün ve 94660652-105-22-8219-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2018 gün ve KYB.2018/76874 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 18/05/2017 tarihli taahhütnamede taahhüt tarihine göre faiz toplamı olarak 1.025,51 Türk lirası belirtilmiş ise de, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
18/05/2017 tarihli taahhüt tutanağında, icra takip öncesi işlemiş faizin 60.41 TL olarak icra takip miktarı içerisinde gösterildiği, hesap tarihine kadar toplam faiz olarak gösterilen 3.384,93 TL’nin takip tarihi olan 07.06.2016 tarihi ile taahhüt tarihi olan 18/05/2017 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, taahhüt tarihine göre toplam faiz olarak gösterilen 1.025,51 TL’nin de ilk taksit ve son taksit arasında işleyecek faiz olduğunun anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy