İzin tecavüzü ve firar suçlarından sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a, 66/1-b, 73 (iki kez) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince iki defa 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6. madde ve fıkraları gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02/06/2015 tarihli ve 2015/61 esas, 2015/151 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/01/2018 gün ve 94660652-105-42-12826-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2018 gün ve 2018/2080 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçları 10/08/2014-19/08/2014 ve 03/11/2014-10/11/2014 tarihlerinde işlediği, bununla birlikte 6545 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesine eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” biçimindeki düzenlemenin ise söz konusu suç tarihlerinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, ceza muhakemesinde usul hükümlerinin derhal uygulanması ilkesinin varlığı da dikkate alınarak, sanık hakkında evvelce işlemiş olduğu bir başka suç dolayısıyla Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 28/12/2010 tarihli ve 2010/64 esas, 2010/160 karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Her ne kadar evvelce işlemiş olduğu bir başka suç dolayısıyla Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 28/12/2010 tarihli ve 2010/64 Esas, 2010/160 Karar sayılı ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın müsnet izin tecavüzü ve firar suçunu denetim süresi içerisinde işlediğinden bahisle tekrardan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilemeyeceği gerekçesi ile kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de; denetim süresinin suça sürüklenen çocuklar bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince üç yıl olarak belirlenmesi ve sanığın söz konusu firar ve izin tecavüzü suçlarını, Konya 2. Çocuk Mahkemesinin belirlediği 3 yıllık denetim süresi geçtikten sonra işlemeye başladığının anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinde kanuni bir engelin bulunmadığı değerlendirilmekle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.