Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Gölhisar İcra Ceza Mahkemesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/96 Esas, 2017/124 Karar sayılı kararına karşı itirazın reddine ilişkin mercii Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli ve 2018/9 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/10/2018 gün ve 94660652-105-15-5042-2018-Kyb sayılı yazılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2018 gün ve KYB.2018/80770 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği cihetle, Gölhisar İcra Müdürlüğünün 2017/305 sayılı icra dosyasında düzenlenmiş olan 17/05/2017 tarihli taahhütname ile bu hususlara riayet edilmediği, anılan taahhütte; ".... Harç-masraf-vekalet ücreti 6.366,34 Türk lirası...." şeklinde ayrıntılı olmayacak şekilde belirtildiği, yine takip öncesi faiz olarak 2.219,63 Türk lirası, takip sonrası faiz olarak da 461,59 Türk lirası gösterilmiş ise de, bu faizlerin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda çelişki olduğu gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı, bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğu dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesi ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2018 tarihli ve 2018/9 Değişik İş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.