MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
SUÇ: Marka Hakkına Tecavüz
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Marka hakkına tecavüz suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda verilen mahkumiyetlerine dair, İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi’nin 26.12.2012 gün ve 2012/32 Esas, 2012/588 Karar sayılı hükümlerin sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 16.11.2017 gün ve 2015/11632 Esas, 2017/9731 sayılı kararıyla;
İddianame içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...’ün ... Elektronik İletişim ve Pazarlama Tic. Ltd. Şti’nin sorumlu müdürü olduğu, diğer sanık ...’nın ise bu şirkette teknik eleman olarak çalıştığı, sanıkların, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... isimli kişileri telefon ile arayarak TTNET internet hizmetindeki aksaklıkları gidereceklerini, bilgisayarlarındaki anti-virüs tarama programını aktif hale getireceklerini söyleyerek bu kişilerin evlerine gidip, 3 TL karşılığında yüklenen virüs tarama programını 40-55 TL karşılığında yükleyerek, üzerinde TTNET'in çözüm ortağı olduklarına dair ibare bulunan makbuzu verdikleri, üzerlerine giydikleri beyaz önlüklerde ve yaka tanıtım kartlarında TTNET yazısının bulunduğu şeklinde, sübuta eren sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, marka hakkına tecavüz suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
1-Katılan ...Ş. lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, her iki sanık yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması,
2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.
Bozma üzerine yerel Mahkemece bozma kararının suç vasfına ilişkin olan kısmına direnilmesine, kabule göre yapılan bozma kısmına uyulmasına karar verilmiştir.
İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 10.05.2018 tarih 2017/399 Esas 2018/162 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası dairemize gönderilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 16.11.2017 gün ve 2015/11632 Esas, 2017/9731 Karar sayılı bozma ilamında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından karar düzeltilmesine yer olmadığına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesiyle değişik 307. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.