Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 16.370,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesinin 06/11/2017 tarihli ve 2016/980 esas, 2017/1069 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/11/2018 gün ve 6015 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2018 gün ve KYB-2018-93411 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/28537 soruşturma sayılı dosyasında 13/06/2017 tarihli ifadesinde, şirketin önceki yetkili temsilcisinden şikayetçi olan sanığın; dava konusu çeki kendisinin keşide etmediğini, çekleri önceki yetkili temsilci Ramazan Gedik'in kullandığını belirtmesi karşısında, çek aslı getirtilerek çekteki imzanın sanık şirketin yetkili temsilcisi ...'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;
Gerekçeli kararın, Adana Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan sanık ... 'a 20.11.2017 tarihinde “Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2017 tarih ve 2016/980 Esas sayılı yazısı ile Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2017 tarih ve 2016/980 Esas 2017/1069 Karar sayılı karardan bir adet almak suretiyle tebliğ/tebellüğ ettim/ettik” şeklinde düzenlenen Tebliğ-Tebellüğ Belgesi ile tebliğ edildiği ancak, 5271 sayılı CMK’nin 35/3. maddesindeki “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” şeklindeki düzenleme karşısında, cezaevinde hükümlü bulunan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliği işlemlerinin usülüne aykırı olduğu ve usulüne uygun olarak kesinleşmiş bir kararın varlığından söz edilmeyeceği için de anılan kararın kanun yararına bozma konusu yapılamaycağı anlaşılmakla;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.