Borçlunu ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 13. İcra Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/264 Esas, Karar 2018/51 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip sanık müdafiinin ödeme nedeniyle cezanın düşürülmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 13. İcra Ceza Mahkemesinin 11/05/2018 tarihli ve 2017/264 Esas, 2018/51 Karar sayılı ek kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/11/2018 gün ve 94660652-105-34-9964-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2018 gün ve KYB.2018/95652 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 28/06/2016 tarihli ve 2015/34509 Esas, 2016/20345 karar sayılı ilâmında” belirtildiği şekilde, taahhüdü ihlâl suçunda, şikâyet tarihinden sonra ödenmeyen her aylık borç için yeni şikâyet hakkının bulunduğu ve sanığın suç tarihi itibariyle ödemek zorunda olduğu borcuna karşılık 01/05/2017 tarihli birinci taksit olan 5.000,00 Türk lirasını 11/05/2018 tarihli ve 3809 nolu tahsilat makbuzu ile icra dosyasına yatırmış olduğunun anlaşılması karşısında, talebin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 13. İcra Ceza Mahkemesinin 11/05/2018 tarihli ve 2017/264 Esas, 2018/51 Karar sayılı ek kararının CMK’nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy