Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Uzunköprü İcra Ceza Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ve 2017/316 Esas, 2018/76 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/65 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/11/2018 gün ve 94660652-105-22-15286-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2018 gün ve KYB.2018/96456 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 18/05/2017 tarihli ödeme taahhüdünde hesap tarihine göre faiz toplamı 4.152,65 Türk lirası ve taahhüt tarihine göre faiz toplamı da 2.510,28 Türk lirası olarak gösterilmiş ise de, belirtilen faiz miktarlarının takibin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş faizi mi yoksa taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek olan faiz miktarını mı ya da her ikisinide mi gösterdiği noktasında belirsizlik bulunduğu, alacaklı vekilinin son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da taahhüttamede yer almadığı, bu kapsamda borçlu sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
18/05/2017 tarihli taahhüt tutanağında, icra takip öncesi işlemiş faizin 60,41 TL olarak gösterildiği, hesap tarihine göre faiz toplamı olarak gösterilen 4.152,65 TL’nin takip tarihi olan 22.03.2016 tarihi ile taahhüt tarihi olan 18/05/2017 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, taahhüt tarihine göre faiz toplamı olarak gösterilen 2.510,28 TL’nin de taahhüt tarihi olan 18/05/2017 tarihinden son ödeme tarihi olan 26.03.2018 tarihine kadar işleyecek faiz olduğunun anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.