MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/18. maddesinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyip 6545 sayılı Kanun’la değişik 3/18, 3/5 ve 3/10. maddelerden hüküm kurulması, 3/10. maddedeki artırımın adli para cezası yönünden de yapılması gerektiği gözetilmeksizin belirlenen sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1- Sanık hakkında verilen adli para cezasının gün karşılığının 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken 52/1. maddesine göre,
2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken anılan maddenin 1-c bendinin sanığın alt soyu dışındakiler için uygulanmamasına yol açacak şekilde hüküm kurulması ve 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3- Dosya kapsamındaki imha tutanağından suça konu bandrolsüz sigaralardan 19 kartonunun imha edildiğinin anlaşılması karşısında alınan numunelerin TCK’nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,
4- Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili bilirkişi raporu alınarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca hükmün paraya çevirmeye ilişkin kısmından “52/1” ibaresi çıkartılarak yerine “52/2” yazılmak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak, müsadereye ilişkin bölümden “54/1” ibaresi çıkartılarak yerine “52/2” yazılmak, yargılama giderine ilişkin bölümler karardan tamamen çıkartılarak yerine “Sanığın yapılmasına sebep olmadığı bilirkişi ücreti düşüldükten sonra kalan 18 TL’den ibaret yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen sınırın altında kalması nedeni ile 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca kamu üzerinde bırakılmasına” yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy