MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 1072 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
TCK'nın 228/1. maddesinde yazılı suç ile 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yer alan suçun koruduğu hukuki yararın farklı olması ve iddianamedeki anlatıma rağmen, sanık hakkında sadece 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesine muhalefet suçundan yargılama yapılıp mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, zamanaşımı süresi içerisinde TCK'nın 228/1. maddesinden açılan dava hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 1072 sayılı Kanun’un 2. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre de;
a) 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde ve 5237 sayılı TCK’nin 228/1. maddesinde tanımlanan suçların mağdurunun toplum olması, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/487 Esas, 2015/348 Karar sayılı ve 2017/374 Esas, 2017/438 Karar sayılı kesinleşmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/333787 Tebliğname sırasında kayıtlı Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/139 Esas, 2015/717 Karar sayılı dava dosyaları ile Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/877 Esas sayılı derdest dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında,
Anılan dava dosyaları incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması, kesinleşmiş cezaların mahsubu gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
b)24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.