MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre sanığa tefhim edilen hükümde “kararın tebliğinden/tefhiminden itibaren 7 gün içerisinde" denilerek tarafın yanıltılması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Gerekçeli kararda "Sanığın, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/567 Esas 2013/1455 Karar sayılı dosyasından 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, kararın 04/06/2018 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulandığı, Yargıtay kararları dikkate alınarak infaz aşamasında, sanığa verilen ve kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00TL adli para cezasının, neticeten verilen yukarıdaki cezadan MAHSUBUNA," karar verilmiş ise de, 20/04/2012 ve 25/05/2012 tarihli eylemelere yönelik iş bu davanın iddianame düzenlenme tarihinin 26/07/2012 olduğu ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin gerçekleşeceği bu nedenle sanık hakkında 12/02/2013 tarihli eylemine yönelik netice cezadan mahsup karar verilemeyeceği hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.