MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.07.2018 tarih, 2015/7106 Esas ve 2018/7771 Karar sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1025 Esas ve 2013/191 Karar sayılı dosyasından kesinleşen önceki cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra, kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen sonuç cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken “Zincirleme suça esas alınan Mahkememizin 2011/1025 Esas 2013/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticeten verilen 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80 TL adli para cezasının TCK'nin 63/1 maddesi gereğince işbu kararla verilen cezasından mahsubuna,” şeklinde hüküm kurulması,
2- Suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde keşif yapılarak, sebep olmadığı keşif giderinin sanığa yükletilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükümden 7. fıkra çıkarılarak yerine ''Mahkememizin 2011/1025 Esas 2013/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticeten verilen 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80 TL adli para cezasının netice cezadan mahsubu ile sanığın cezasının 5 ay hapis ve 160 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün yargılama giderine ilişkin kısmı çıkarılarak yerine, ''Toplam 18,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline'' ibaresinin yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.