MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 143. maddesi ile 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi değiştirilmiş olup, anılan düzenleme karşısında 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-a maddesi ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesinin karşılaştırılarak, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri somut olaya uygulanarak lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, bu husus tartışılıp hapis cezasının tercih sebebi de açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre ise;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK’nin hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında;
- Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2007 tarih ve 2006/507 Esas, 2017/54 sayılı kararı ile verilip 7. Ceza Dairesi' nin 2008/14776 Esas, 2010/8282 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen;
- Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2007 tarih ve 2006/732 Esas, 2017/152 sayılı kararı ile verilip 7. Ceza Dairesi' nin 2009/3359 Esas, 2011/2422 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen
- Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 tarih ve 2015/179 Esas, 2015/250 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2019/476 Esas, 2019/5031 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;
Anılan dosyalar getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16.10.2006” yerine “28.02.2007” olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy