Ticareti usûlüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 20/09/2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/798 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine ilişkin Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 10/04/2017 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/798 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/06/2018 gün ve 94660652-105-42-5165-2018-Kyb sayılı yazılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2018 gün ve KYB. 2019/40446 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli ve 2018/3070 esas, 2017/4133 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın üzerine atılı ticareti usûlüne aykırı terk etmek suçunun, 2004 sayılı Kanun’un 354. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi olduğu, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı ve böylece sanığın üzerine atılı ticareti usûlüne aykırı terk etmek suçunun uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30/01/2019 tarih ve 2019/1 sayılı Kararına göre temyiz incelenmesi Yargıtay Yüksek 12.Hukuk Dairesi'ne ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy