5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'nun anılan Kanun'un 56/4 maddesi delaletiyle 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2018/599 esas, 2019/357 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 05/07/2019 gün ve 94660652-105-20-7228-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2019 gün ve KYB-2019/73884 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09/07/2018 tarihli ve 2016/2929 esas, 2018/6368 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, adli emanetin 2018/1212 sırasına kayıtlı sahte olarak düzenlenen abonelik sözleşmelerinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, ilgili telefon şirketine iadesine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2018/599 esas, 2019/357 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca, BOZULMASINA, hüküm fıkrasının 8. maddesi çıkartılarak yerine “Denizli Adli Emanetin 2018/1212 sırasında kayıtlı sözleşme ve eklerinin delil olarak SAKLANMASINA” ibaresi eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, 29/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.