Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'un, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddeleri gereğince 135.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 22/06/2017 tarihli ve 2016/1012 esas, 2017/614 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 05/07/2019 gün ve 6482 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2019 gün ve KYB-2019-73860 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, müşteki vekilince ... hakkında şikayetçi olunmasına karşın, şikayet dilekçesine T.C. kimlik numarası yazılmaması ve sehven tensip zaptına sanık isminin ... olarak yazılması neticesinde bundan sonraki bütün usuli işlemlerin ... ismi adına gerçekleştirilerek gerekçeli karar başlığına da ... isminin yazıldığı, yapılan maddi hatanın kararın kesinleştirme aşaması sırasında sanığın T.C. Kimlik numarasının bildirilmesi üzerine farkedilip tebliğ işleminin ... adına yapılarak anılan kararın kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemesince sanığın savunmasının alınması için çıkartılan ve sanık yerine ... ismi yazılarak 7201 sayılı Tebligat kanunu'nun 21. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, usulsüz tebligat sebebiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanmasında ve borçlu şirket yetkilisi olan ... hakkında mahkumiyet karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ... hakkında karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu’nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, ...' un adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve taşındığı/ tanınmadığı belirtilerek ... Mahallesi Muhtarı imzası alınmak suretiyle Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu, bu haliyle kesinleşmiş bir kararın varlığından söz edilmeyeceği için de anılan kararın kanun yararına bozma konusu yapılamaycağı anlaşılmakla;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy