Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ın beraatine dair Amasya İcra Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli ve 2018/1459 esas, 2018/1660 sayılı kararına yönelik müşteki vekilinin itirazının kabulüne, sanığın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin mercii Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2019 tarihli ve 2019/204 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 23/07/2019 gün ve 2019/ 8652 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2019 gün ve KYB. 2019 / 80825 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/06/2016 tarihli ve 2016/3298 esas, 2016/19382 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 583/1. maddesinde yer alan "Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azamî miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azamî miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, sanığın Amasya 2. İcra Müdürlüğünün 2017/121 esas sayılı dosyasında borçlu ...'a ait borca icra kefili olduğuna dair 14/03/2017 tarihli haciz tutanağında yapılan incelemede, sanığın imzası ve "okudum" ibaresi haricinde borcu üstlendiğine ilişkin kefalet tutanağında kendi el yazısı ile yazılmış başkaca bir ibarenin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 2004 sayılı İİK'nin "Borçlunun ödeme şartını ihlali halinde ceza" başlıklı 340. maddesinde düzenlenen suçtan dolayı disiplin (tazyik) hapsi kararı verildiği anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma istemine konu edilen karar, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30/01/2019 ve 2019/1 sayılı iş bölümünde 12. Hukuk Dairesi başlığı altında 8. maddede belirtilen "2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nu 16. Babında 331 ila 354'üncü maddeleri arasında düzenlenen suçlar hakkında verilen hüküm veya kararlar"dan olmakla inceleme görevi Yargıtay Yüksek (12). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy