6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nin anılan Kanun'un 93/1, 93/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2017/623 esas, 2019/36 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli ve 2019/231 değişik iş sayılı kararını kapsayan dava dosyası Adalet Bakanlığının 16/10/2019 gün ve 94660652-105-34-8496-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2019 gün ve KYB.2019/104793 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
Merciince, bilirkişinin işgal edilen alanın ağaçlandırma bedekinin 2.742,48 Türk lirası olarak belirlediği ve bu zararın da sanık tarafından giderilmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231/6. Maddesinde düzenlenen zararın tazmini şartının gerçekleşmediğinden bahisle İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olarak, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c maddesinde işaret olunan zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, dosya arasında bulunan 03/07/2018 tarihli bilirkişi raporunda; yeni ağaç kesimi ve orman tahribatı bulunmadığı, ancak işgal edilen alanın ağaçlandırma bedelinin 2.724,48 Türk lirası olduğunun belirtildiği, söz konusu bedelin 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi anlamında somut zarar olarak kabulünün mümkün olmadığı, dolayısıyla olay nedeniyle tespit edilen somut zarar bulunmadığından, kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin “maddi zararın tazmini şartı gerçekleşmediğinden" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla ,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İtiraz mercii tarafından yerel mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazı reddetmesi gerekirken kabulü yönünde karar vermesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli ve 2019/231 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4- maddesi uyarınca BOZULMASINA , müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.