Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 49.100,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2017/908 esas, 2018/447 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/01/2019 gün ve 14812 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2019 gün ve KYB-2019-13333 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/07/2017 tarihli ve 2016/191 esas 2017/131 sayılı kararı ile 5941 sayılı Kanun'un 1. fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan “çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticarî işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından” şeklindeki ibarenin iptal edildiği, inceleme konusu Mahkeme kararının da anılan iptal kararından sonra verildiği,
Söz konusu iptal kararı sonrası yürürlük kazanan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…)(2) az olamaz." hükmü nazara alındığında,
Somut olayda, şikâyete konu 30/06/2017 tarihinde bankaya ibraz edilen Türkiye İş Bankası Adıyaman Şubesine ait TR 62 0006 4000 0018 001 2730 33 numaralı ve 50.500,00 Türk lirası bedelli çekin 49.090,00 Türk lirası kısmının karşılıksız kaldığının belirtilmesi karşısında, hükmedilecek adlî para cezasının da bu bedelden az olamayacağı gözetilmeden, Mahkemece hem anılan yasadaki binbeşyüz gün sınırını hem de karşılıksız kalan 49.090,00 Türk lirası bedeli aşacak şekilde 2.455 gün karşılığı 49.100,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;
Adana 2. İcra Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2017/908 esas, 2018/447 sayılı dosyasına ilişkin gerekçeli karar evrakının 19/072018 tarihli yazı ile Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanık ...' e tebliğinin istenildiği, anılan kurum tarafından 20/07/2018 tarihinde " Adana 2. İcra Ceza Mahkemesi'nin 19/07/2018 gün ve 2017/908 esas sayılı yazılarını okumak / almak suretiyle tebellüğ ettim/ettik" şeklinde düzenlenen tebliğ-tebellüğ belgesi ile gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği ancak, 5271 sayılı CMK'nin 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” şeklindeki düzenleme karşısında, yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu ve bu haliyle kesinleşmiş ve hakkında kanun yararına bozma yoluna gelinebilecek bir kararın varlığından söz edilmeyeceği anlaşılmakla;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.