MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak
Tüm dosya kapsamından; benzin yüklü aracın Hareket Gümrük Müdürlüğünce tatbik edilen mühürlerinin orjinal ve sağlam olduğu, Habur Gümrük sahasında yapılan kontrolde yük miktarında herhangi bir farklılık çıkmadığı ancak yapılan macun tahlilinde yükte %5-10 arasında su ve tortu olduğunun tespit edildiği, sanığın tüm aşamalarda yükleme esnasında yapılan kontrolde 1cm su tespit edildiği ancak Powertrans görevlilerinin bu durumu önemsemediğini, araçların takip cihazlarıyla kontrol edildiği ve kendisinin de mühürleri sağlam bir şekilde güzergah dışına çıkmadan Habur sınır kapısına ulaştığını beyan ettiği anlaşılmakla; olay tarihinde aracının yüklenmesi esnasında yapılan kontrolde su çıkıp çıkmadığı hususunda ilgili kişilerin beyanına başvurularak ve sanığın kullandığı aracın olay tarihinde güzergahından çıkıp çıkmadığının tespiti amacıyla araç sahibi şirketten bilgi alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1- Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden 5607 sayılı Kanun'un 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,
2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3-5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 17,60 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir yazılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy