Firar etmek suçundan sanık ...'ın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a, 73 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 03/07/2006 tarihli ve 2006/544 Esas, 2006/594 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğine yönelik yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a, 73 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 25/04/2008 tarihli ve 2006/544 Esas, 2008/631 müteferrik sayılı kararının 03/09/2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 16/10/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, hakkındaki kamu davasının dava zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca düşürülmesine dair Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2018 tarihli ve 2017/715 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 23/12/2019 gün ve 94660652-105-06-9306-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2020 tarih ve 2020/2048 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
“5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/4. maddesinde yer alan, “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren kanunlar uyarınca lehe değerlendirme yapılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşılmakla, hükmün açıklanması yerine kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde isabet görülmediği” gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5252 sayılı Kanun’un 9/4. maddesinde; "Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz" hükmüne yer verilmiştir.
Bu itibarla, kesinleşmiş hükümlerde lehe yasanın belirlenmesi için yapılan uyarlama işlemleri sırasında, dava zamanaşımının söz konusu olmadığı gözetilmeksizin kamu davasının zamanaşımına uğradığından bahisle düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle; kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2018 tarihli ve 2017/715 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.