MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve temyiz dilekçesiyle katılma talebinde bulunan suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
I) Katılan ...'in, sanık hakkında katılan ... ile müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında katılan ... ile müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle 5809 sayılı Kanuna muhalafet etme suçundan açılan kamu davasında, katılan ...'in bu suçlar yönünden doğrudan zarar görmediği dikkate alındığında, suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanın, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, katılan ...'in bu suçlara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE,
II) Katılan ...'in, sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebi ile katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin sanık hakkında katılanlar ... ve ... ile müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Tür ve miktar itibarıyla kesin olan kararlara karşı, suç vasfına yönelik temyiz bulunması halinde dosyanın Yargıtay'ca bu yönden incelenmesinin olanaklı olduğu ve sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle verilen beraat kararına karşı katılan ...'in temyiz isteminin, eylemin evrakta sahtecilik suçunu da oluşturduğu gerekçesiyle, suçun vasfına da yönelik olduğu belirtilerek yapılan incelemede;
Mahkemenin sanığın eyleminin 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesinde yazılı suçu oluşturduğuna ilişkin takdir ve kabulünde isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmiştir.
Bununla birlikte, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekili ile katılan ...'in temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, REDDİNE, 17/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.