(818 S. K. m. 404, 423)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı A. Nacar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili müvekkillerinin Eser Yapı Kooperatifini kurup, arsa aradıkları sırada, emlakçilik yapan davalının komisyonculuğu üstlenerek, taşınmaz satıcısı olan A.Yılmaz'la davacıları görüştürdüğünü, taşınmazın alımı konusunda anlaştıklarını, aralarında satış vaadi sözleşmesi yaptıklarını, taşınmaz bedeli olarak 6 adet bononun verildiğini, davalının sözleşmede tanık olarak imzası varsa da, komisyoncu olarak iş yaptığını, ona da ücreti için 8.500.000.-TL.'lık ve 15.000.000.-TL.'lık iki bono verdiklerini, ancak bu sırada Ahmet Yılmaz'ın taşınmaz maliki olmadığı ve taşınmazın da 29.665 m2 değil 6500 m2 olduğunun ortaya çıktığını, sözleşmeyi feshederek bonoları Ahmet'ten geri aldıklarını, ancak davalının komisyon ücreti olarak verilen bonoları iade etmeyerek, Gaziantep 3.İcra Müdürlüğü'nün 1993/1310, 1993/2316 sayılı dosyalarla takibe koyduğunu beyanla davalıya borçlu bulunulmadığının tespitini istemiştir.
Davalı vekili, BK.nun 423. maddesine göre komisyon ücretinin hak edildiğini, yapılan satış sözleşmesinin serbest irade ile feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece, 14.5.1993 günlü sözleşme ile satış akdinin feshedildiği, protokol ile de N. Baykal imzasıyla davadan feragat edildiği, davayı kabule yeterli delil bulunmadığından, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılardan A. Nacar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu bonoların gayrimenkul tellallığı hizmeti karşılığında davacılar tarafından davalıya verildiği hususu taraflar arasında çekişmesizdir. BK.nun 404. maddesinin 3.fıkrası hükmüne göre, gayrimenkul tellallığı akdi, yazılı şekilde yapılmadıkça muteber olmaz. Taraflar arasında gayrimenkul tellallığı yönünden yazılı bir akit yapılmadığından, verilen bonoların geçerli bir hukuki nedene dayalı bulunmadığı ve bu durumda davanın kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.10.1995 günündü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy