(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davalının oniki adet kamyon kum teslim etmesi hususunda anlaşıp, müvekkilinin anlaşma karşılığı davalıya 300.000.000. TL bedelli bono verdiğini, bononun arkasında malın teslim edilmemesi halinde senedin geçersiz olacağının şerh edildiğini, davalının müvekkiline malı teslim etmediği gibi, haksız olarak bonoyu takibe koyduğunu, bononun malen kayıtlı olmasına rağmen davalının müvekkiline mal teslim etmediğini belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbiti ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında kum satışına ilişkin herhangi bir anlaşma olmadığını, dava konusu bononun şarta bağlı olarak düzenlendiği iddiasının da yerinde olmadığını senedin müvekkili tarafından davacıya verilen borç para karşılığında düzenlendiğini öne sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile dava konusu senetten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle senedin ödünç para karşılığı düzenlendiğini belirterek malen kaydını talil eden bu suretle ispat külfeti yükümlülüğü altına giren davalının, alacaklı olduğunu kanıtlayamamış olmasına ve davacının teklif edilen yemini usulen eda etmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına 23.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy