(2675 S. K. m. 37)
Dava: Taraflar arasındaki tenfiz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili bankanın davalı şirket aleyhine açtığı dava sonucunda Geneve Kanton mahkemesince 50.000 İsviçre frangının tahsiline karar verildiğini ve temyiz başvurusunun İsviçre Federal Mahkemesince reddedildiğini ileri sürerek 22.11.1996 ve 15.12.1997 tarihli kararların tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, Türkiye ile İsviçre arasında bu tür mahkeme kararlarının tenfizine ilişkin bir anlaşma ve fiili uygulama bulunmadığını, kararın kesinleştiğine ilişkin şerh olmadığını, dava konusu uyuşmazlığa hem İsviçre hem de Alman hukukunun uygulanmasının kamu düzenine aykırı bulunduğunu, mahkeme masrafları ve tazminat yönünden Türk hukukunda olmayan bir uygulamaya yer verildiğini, bu durumun da Türk kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğini, tenfizi istenen kararların hepsi ibraz edilmeden yapılan tenfiz talebinin dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre Türkiye ile İsviçre arasında mahkeme kararlarının tenfizine ilişkin bir anlaşma bulunmadığı, ancak İsviçrenin yabancı mahkeme kararlarının tanınmasına ilişkin kendi yasalarında özel hükümler bulunduğu, bu şekilde Türk mahkemeleri de dahil yabancı mahkeme kararlarının tanınabileceği konusunda uygulama bulunduğunun anlaşıldığı, tenfizi istenen kararın her türlü kanuni yola başvurularak kesinleştiği gerekçesiyle tenfiz talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 37. maddesine göre yabancı mahkeme kararının tenfizi için, yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı ve onanmış tercümesinin tenfiz dilekçesine eklenmesi gerekir. Mahkemece anılan yasa hükmüne uygun olarak ilamın ibrazı sağlanmadan tenfize karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy