(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 110)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı banka ile dava dışı Hasan Taşkıran arasında akdedilen kredi kartı üyelik sözleşmesine garantör (kefil) olarak imza attığını, sorumlu olduğu limitin 200.000.000.TL. olduğunu ve bu miktarı ödediğini belirterek, davalı bankaya borçlu olmadığının tesbiti ile davalının %40 tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kredi kartı sözleşmesini garanti eden sıfatıyla imzaladığını borçtan sorumlu olması gerektiğini, aleyhinde icra takibine girişilmesinde usulsüzlük bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının davasının kısmen kabulü ile Cihanbeyli İcra Müdürlüğünün 2000/2517 esas sayılı takip dosyasına konu kredi kartı sözleşmesinden dolayı 737.356.298.TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının davalı banka ile dava dışı kredi kartı borçlusu arasında bağıtlanan kredi kartı sözleşmesine BK. nun 110. maddesi gereğince garanti eden sıfatıyla imzaladığı ve bu sözleşmede davacının garanti ettiği alacağın 200.000.000.TL.+1.000 USD Doları gösterildiği çekişmesizdir. Harcamaların Türk Lirası olarak yapılmış olması nedeniyle, olayda garanti edilen miktarın 200.000.000.TL. olarak kabulü gerekir.
Bu durumda davalı garanti eden, 200.000.000.TL. asıl borç ve faizinden sorumlu tutulması gerekirken, yalnızca 200.000.000.TL. ile sorumlu olduğu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy